Вінко, вінко, вінко червеноє!
Ко тя буде, вінко, пити,
Кіть я пуйду в зимлю?
Кіть я, гат, пуйду в зимлю!

Ой, заяла дівчинонька ягнятойка в поле,
Загубила баранятко, гірка ж моя доле…
Ішла она глядаючи баранця свойого
Тай стрітила в темнім лісі попа молодого…

Дай ми, мила, дай ми, мила,
Дай ми доньку, дай ми сина,
Дай ми душу, дай ми тіло,
Дай ми серце би любило!

Урвалася струна, што май файно гула,
Оддалася тота дівка, што май файна була.
Загудеме, загудеме тай дружбовий таниць,
Бо її дівоцтву ниська вичур кониць.